تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي

سیاست ها و راهبردهای توسعه فرهنگ قرآنی


 ماده دو منشور مشتمل بر یازده بند، حاوی سیاست‌ها و راهبردهای توسعه فرهنگ قرآنی است. در این ماده، اصول و جهت گیری های حاکم بر فعالیت های همه بخش های کشور در رابطه با اجرا و تحقق اهداف منشور آمده است. این مجموعه، مبتنی بر مبانی دینی و مطالعات دهه هشتاد در حوزه امور قرآنی به ویژه تحقیقات دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی، مطالعات و کارشناسی های انجام شده توسط سازمان تبلیغات اسلامی در حوزه نهضت قرآن آموزی و طرح جامع قرآنی است که نتایج آن در جلسات متعدد کارشناسی بررسی و تحلیل شده است. لازم به ذکر است که سیاست‌ها و راهبردهای منشور نیز همانند اهداف، سه رویکرد هماهنگ‌سازی امور قرآنی، فرهنگ‌سازی و نظام‌سازی قرآنی دارد. در ادامه به بندهایی از سیاست‌ها و راهبردهای منشور و بسترهای فرهنگی ذکر آنها در منشور اشاره شده است:
- توجه جدی به جدايي‌ناپذيري قرآن کريم و اهل بيت عليهم السلام
این اصل، بند اول سیاست‌ها و ناظر بر رویکرد جامع و کلان منشور است که لازم است پیوسته نصب‌العین تمامی فعالان قرآنی دولتی، عمومی و مردمی باشد؛ بر این اساس، منشور توسعه فرهنگ قرآنی و تمامی فعالیت های ذیل آن در نظام توسعه فرهنگ قرآنی، مبتنی و در جهت بینش اهل بیت علیهم السلام نسبت به قرآن و معارف آن است و مجریان منشور، عترت پیامبر علیهم السلام و سیره و کلام ایشان را حقیقت و تحقق عملی و تفسیر درست قرآن و آیات آن می دانند.
- توسعه مشارکت حداکثري مردم در امور قرآني و تقويت نقش حمايتي دولت
محور اصلی توسعه فرهنگ قرآني، مردم و فعالیت‌های قرآنی مردمی است که عمدتاً در بستر مجامع سنتی و مؤسسات قرآنی مردمی انجام می شود. در این بین حمايت مادي و معنوي دولت و حاکمیت در جهت ايجاد بستر لازم برای توسعه فعالیت های مردمی و سرمايه‌گذاري‌هاي اساسي در این بخش ضروری است. در همین راستا حضور صاحب‌نظران بخش مردمي قرآني در شورای توسعه فرهنگ قرآنی و همه بخش‌هاي تصميم‌ساز و تصميم‌گير این شورا اعم از کمیسیون‌های تخصصی و مجمع مشورتی شورا پیش بینی شده است.

- تأکيد بر گسترش درک عموم مردم از مفاهيم و لذات معنوي قرآن کريم
در حالي که جامعه ایران، به خصوص نسل جدید آن نسبت به امور معنوي و زيبايي‌هاي اين حوزه عطش شديد دارد، تبديل قرآن به يك امر تعبدي كه براي ثواب اخروي بايد به دنبال آن بود، می تواند به عنوان یکی از عوامل اصلي دوری مردم به ویژه نسل جديد از قرآن عمل کند. ضمن آن كه هدف قرآن تحول درونی و حیات قلب بشر است نه صورت‌گرايي.
- بهره گيري حداکثري از ظرفيت حوزه هاي علميه در توسعه فرهنگ قرآني
وظيفه ذاتي حوزه علمیه در شناخت و تعليم و تبليغ قرآن و ظرفيت انساني بي‌بديل حوزه براي قرآن انکار ناشدنی است. تاكنون نیز حوزه‌هاي علميه ركن اساسي توسعه فرهنگ قرآني خصوصاً در جنبه تحقيق و تبليغ معارف قرآني بوده‌اند. از طرفی اعتماد جامعه و نظام به حوزه‌ها در عرصه قرآني نیز حائز اهمیت است؛ اما نيازهاي قرآني کشور در سطح ملي و بين‌المللي بسيار فراتر از ظرفيت‌هاي انساني موجود در حوزه است و افزايش ظرفيت حوزه‌ها و تأثير آن در جامعه نياز به پشتيباني مادی و معنوی نظام و هماهنگي دستگاه‌هاي فرهنگي دارد. شوراي عالي انقلاب فرهنگي تنها جايگاه فرادستگاهي است كه به دلیل انتساب به رهبري نظام، مشروعيت كافي براي ورود به كار مشترك و هدايت‌كننده فرهنگي براي حوزه‌هاي علميه را دارد. لذا مي‌تواند پل ارتباطي نظام فرهنگي کشور با حوزه‌ها باشد و از موضعي مناسب غايات مورد نظر علما در مسايل قرآني را در نظام پيگيری كند. پیش‌بینی حضور نماینده شورای عالی حوزه های علمیه در شورای توسعه فرهنگ قرآنی و نمایندگان حوزه های علمیه برادران و خواهران در کمیسیون‌های تخصصی شورا در همین جهت است. علاوه بر این، بسیاری از اشخاص حقیقی و حقوقی عضو این جلسات نیز از نهادهای حوزوی و جامعه روحانیت هستند.